Singles: zullen wij samen de norm veranderen?

Dit is het allereerste blog in de nieuwe serie ‘Singled Out?!’, waarin we allerlei onderwerpen zullen behandelen rondom het single-zijn. Ben jij zelf geen single maar ken je wel iemand die single is? Deel dit dan met ze! Wij hopen dat niet alleen de singles bemoedigingen uit deze serie halen, maar ook diegenen met een relatie aan het nadenken worden gezet.

foto door photo-nom


Ik denk dat we een onzichtbare ‘vijand’ hebben als singles. Je kunt hem niet zien, maar hij is er wel. De ene keer is hij meer aanwezig dan de andere keer, maar je kunt er elk moment opeens mee geconfronteerd worden. Je probeert hem altijd van je af te schudden, maar toch duikt hij vroeg of laat weer ergens op. Welke ‘vijand’ bedoel ik? Wel, misschien is vijand niet het juiste woord, maar hij is in ieder geval te omschrijven als een tegenstander. Een tegenstander die het mooie van jouw single leven kapot wil maken.


Wat ik bedoel, is de norm in de christelijke wereld dat een relatie of huwelijk hét doel zou zijn van je leven.


Het is niet zo dat we dit letterlijk van de daken schreeuwen, maar het is een norm waar we onbewust wel naar leven. Dat een relatie krijgen het synoniem is voor een compleet leven. Heel vreemd is dat unanieme verlangen naar een relatie niet, omdat het namelijk heel natuurlijk is en helemaal in ons geschapen zit. We willen gewild zijn. We willen geliefd zijn. We willen emotionele connectie hebben met anderen om ons heen. God Zelf zag ook aan het begin van de schepping dat het niet goed was dat de mens alleen was (Gen. 2:18-22). Dat is opmerkelijk, want God had ook tegen Adam kunnen zeggen: ‘Adam, je hebt aan Mij genoeg toch?’ Hoewel dat op zichzelf staand helemaal waar en bijbels is (kom ik straks nog op terug), had God Zich al voorgenomen om iemand aan Adams zijde te plaatsen (vers 18). Maar eerst kreeg Adam een opdracht van God (vers 19). Adam had heel wat te doen, in de tijd dat hij gewoon single was! Met al die dieren een naam geven zullen zij, God en Adam, een behoorlijke tijd bezig zijn geweest. Nadat Adam steeds meer in de gaten kreeg dat de dieren allemaal in paren voorbijkwamen, trok hij de conclusie dat er naast hem… niemand stond.


Als mensen zijn we voor elkaar geschapen. We zijn nooit bedoeld voor een leven in isolatie of eenzaamheid.


Als single wíl je vaak helemaal niet alleen zijn, maar word je wel méér dan regelmatig geconfronteerd met het alleen zijn. Je leeft in een spanningsveld waarin je continue laveert tussen enerzijds de voordelen en de vrijheid die het single-zijn met zich meebrengt, maar waarin je anderzijds het ontbreken van een man aan je zijde intens kan ervaren. Het is soms echt zo dubbel en tegenstrijdig. Wat ik heb geleerd en ervaar, is dat single-zijn je meeneemt in een reis langs de kustlijn van het leven. Niet de zijlijn. De kustlijn. Van HET leven.


Iemand in een relatie en iemand die single is lopen beiden langs die kustlijn. In één dag kun je soms de herhaaldelijke getijden van het eb en vloed van het single-bestaan doorleven: je kunt gaan en staan waar je wilt in alle vrijheid, maar komt alleen thuis, met als enige luisteraars de kat of de plantjes. Je blijft sfeer maken tot in de late uurtjes op dat gezellige feestje, maar als je je eenmaal thuis omdraait in je bed, ligt er wéér niemand naast je. Je hebt tijd voor hobby’s, sociale contacten, en kunt je volop storten op je werk, maar toch mis je die ene om dit allemaal mee te delen.


En weet je? Dit is normaal. Dat je als single navigeert tussen verlangens en vrijheid. Eb geeft je single-zijn soms opeens een leeg of eenzaam gevoel, terwijl vloed je met volle teugen doet genieten van het leven, intens tevreden met wie je bent en wat je hebt in Jezus. Weet gewoon, dat jij niet de enige bent. Wel single, maar niet de enige.


Het is gewoon niet altijd makkelijk, single-zijn.


Wat het er zeker niet makkelijker op maakt, is de huidige norm. Hoewel wij als mensen het vaak met de oprechtste intenties bedoelen, krijgen singles toch vaak het gevoel dat er iets moet worden opgelost voor hen. Zelf betrap ik me er ook op: “En? Hoe is ‘t met de mannen?” Het enthousiasme en de oprechtheid waarmee we elkaar een partner gunnen is enerzijds hartverwarmend en bevestigend (maak ik blijkbaar toch nog kans op de huwelijksmarkt) waarbij het soms lachen, gieren, brullen is als er bepaalde koppelpogingen worden uitgedacht. Maar als de lol er eenmaal vanaf is, voelen we de onuitgesproken, onderliggende boodschap nog eens extra: mijn leven is pas compleet met een relatie. Er ontbreekt nu nog iets. Blijkbaar hebben we een probleem, sterker nog, we zíjn het probleem wat gefikst moet worden. Maar single-zijn is niet het probleem.


De norm is het probleem.


De norm is het probleem omdat het onbewust het goede afknibbelt van het volle, rijke leven wat een single kan hebben. De norm is het probleem omdat het ons onbewust met een schuldgevoel opzadelt. De norm is het probleem omdat God heel anders spreekt over single-zijn. We mogen dus best kritisch kijken naar die norm. Is dit écht het beste wat we singles kunnen bieden? We mogen best meer gaan beseffen dat singles niet zielig, maar juist belangrijk en essentieel voor de samenleving zijn. Zowel de maatschappij als de kerk hebben veel baat bij de hoge mate van beschikbaarheid van singles op allerlei gebieden. Het goede nieuws is dus dat er juist nog zoveel kansen liggen voor iedereen – singles en niet-singles included – om samen verandering in die norm te brengen.


Wat is single-zijn eigenlijk?


Allereerst lijkt het me goed om te onderscheiden wat single-zijn precies is. Is het een seizoen? Dat kan en zo mag je het ook zien. Maar een seizoen klinkt alsof het maar voor een korte tijd is. Soms duurt single-zijn veel langer dan je denkt. Ikzelf had bijvoorbeeld nooit gedacht dat ik op mijn 26e nog single zou zijn. Dat ik de wereld wilde verkennen in onafhankelijkheid, daar was ik zeker van. Jong een relatie krijgen hoefde voor mij niet persé, maar trouwen – met iemand samen door het leven gaan in plaats van alleen – is wel één van mijn grootste dromen.


Surprise, surprise: ik ben nog steeds single! Met anderen roep ik wel eens dat het zo fijn zou zijn als je een briefje uit de hemel krijgt met de tijd en plaats waar je ‘meneer’ ontmoet. Echter, niemand van ons kan in de toekomst kijken, laat staan weten of er überhaupt een man voor haar is. Want, laten we eerlijk te zijn, en reken maar dat ik dit zelf nooit leuk vind om te horen, God belooft nergens dat je zult trouwen. Wat belooft Hij wél? Dat we in het leven nóóit alleen hoeven te zijn en God altijd met ons mee zal gaan (Hebr. 13:5, Jes. 41:10).


Deut. 31:6 – “Wees sterk en moedig, wees niet bevreesd en schrik niet voor hen terug, want het is de HEERE, uw God, Die met u meegaat. Hij zal u niet loslaten en u niet verlaten.”


Het is geen makkelijke gedachte dat er geen garantie is dat je trouwt, maar het is wel een realistische. En realistisch zijn is altijd nog beter dan cliché quotes rondstrooien. Tot mijn 25e was ik met mijn single leven eigenlijk best wel prima tevreden, maar nu ik richting de 30 ga (hoor jij die eierstokken ook zo rammelen), merk ik toch dat ik het steeds moeilijker ga vinden om de uitdagingen van het leven niet samen met iemand te kunnen aangaan. Verrassend genoeg heb ik hier een weg in weten te vinden. Hoe?


Door te beslissen dat ik niet wil dealen met mijn single-zijn, maar voluit wil leven in mijn single-zijn.


Paulus en Jezus waren allebei singles. Oubollig? Ongemakkelijk? Zou je denken. Maar denk eens een minuutje na over wat Paulus en Jezus allemaal hebben volbracht in hun leven. Paulus heeft meer dan de helft van het N.T. geschreven, een berg reizen gemaakt, kerken gesticht, met jong en oud vrienden voor het leven gemaakt en getuigd van Gods Koninkrijk overal waar hij kwam. Dit deed hij uiteraard door Gods buitengewone kracht, maar laat het duidelijk zijn: hij zat niet bij de pakken neer. En dan de Heere Jezus. Hij redde de wereld. Hij gaf Zich volledig voor ons. Wat niemand kon, heeft Hij gedaan. Maar Jezus was niet alleen trouw in het grote, Hij was zeer trouw en praktisch in het kleine. Hij ging bij mensen thuis eten. Hij wandelde door de natuur, velden, akkers, langs de zee. Hij bezocht bruiloften, begrafenissen en begaf Zich in het gedruis van de Joodse feesten. Hij leerde timmeren van Zijn aardse vader en verdiende zeer waarschijnlijk zo Zijn eigen brood.


We weten vrijwel niets van Jezus’ puberjaren, noch van Zijn twintigerjaren, maar we weten wél dat Hij toen single was. En Hij leefde het leven. Hét leven. Jezus’ leven was er één van volheid. Hij begrijpt jou. Hij kent dat diepste verlangen in jou. Hij snapt het als je tante Astrid op de jaarlijkse familie BBQ weer tegenkomt en ze voor de 284e keer vraagt of je nou al een vent hebt weten te "sjarmeren".


God weet ook, dat een mens een ander mens nooit compleet kan maken. Dat gat, wat in jouw hart zit, kan alleen opgevuld worden door God Zelf. Hij gaf Adam niet alleen het verlangen naar andere mensen om zich heen, maar Hij gaf ook een diep verlangen naar God Zelf. Je kunt het vullen met van alles: werk, studie, sex, hobby’s, verslavingen, films, eten, relaties. Maar alleen Jezus kan dat échte gat, waar niemand bij kan, opvullen.


Wat zou de nieuwe norm voor single-zijn kunnen zijn en wat zegt God erover?


Door je single-zijn heen is God een GOED werk begonnen. Aan jou om te gaan geloven en het voor waarheid aan te nemen dat je daadwerkelijk compleet bent in Jezus. Je bent niet “Singled-Out” van het echte leven. Jezus singled jou in. In Zijn Koninkrijk, in de maatschappij, in dit leven.


Kol 2:9-10 – “Want in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk. En u bent volmaakt geworden in Hem, Die het Hoofd is van iedere overheid en macht.”


Fil. 1:6 – “Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van Jezus Christus.”


God zegt tegen jou dat je volmaakt BENT in Hem. De voorwaarde hiervoor is niet het hebben van een man. De enige voorwaarde is dat je gelooft in Jezus Zijn Zoon. De druk leggen op een ander mens om jou leven compleet te maken is niet gezond. Een romantische relatie is niet synoniem aan een compleet leven. Een relatie met God is synoniem aan een volmaakt leven! Compleet zijn in Jezus. Dat is de nieuwe norm.

 

Maar wat betekent dit nu praktisch? Hoe kunnen stellen en singles elkaar concreet helpen? Volgende week volgt een nieuw blog met 5 praktische tips voor singles, daarna volgt er een blog met 5 praktische tips voor stellen!